X

تربیت وآموزش امیدهای فردامون
همه ی چیزایی که واسه بزرگ شدن وتربیت کردن جوجه رنگی هامون لازمه بدونیم
 

همه زندگیم امیرعلی

به نام اوکه هرچه داریم ازاوست

امیدوارم مطالب وبلاگم بدردتون بخوره

ماماناهنوزشروع کاره ببخشیدکه هنوزمطالب تکمیل نیست

وبلاگ دیگم هم اسمش امیرعلی عشق مامانه خوشحال میشم سربزنید

http://amiralivmamanensiyeh.niniweblog.com





[موضوع : ]
[ شنبه 31 فروردين 1392 ] [ 2:21 ] [ انسیه مامان امیرعلی ]

يه روز جمعه خوب 
وقت طلوع افتاب
حضرت مهدي مياد
چراغ هستي مياد

مياد و نور مياره
شادي و شور مياره
توقلب ما بچه ها 
يه دنيا نور مي كاره

دل ها رو بينا مي كنه
ظالم رو رسوا مي كنه
براي اينكه زود بياد 
بگم بايد چكار كنيم

كار خوب و دعا كنيم 
خدا خدا خدا كنيم



[موضوع : ]
[ چهارشنبه 25 تير 1393 ] [ 13:46 ] [ انسیه مامان امیرعلی ]

شعرنان

نون نون نوني ام من 

دوست جون جوني ام من

نون بركت خدائه

اگه بريزه گناهه

نون كه ديدي تو كوچه

ببوس و بذار يه گوشه

 

 

 

 



[موضوع : ]
[ چهارشنبه 25 تير 1393 ] [ 13:42 ] [ انسیه مامان امیرعلی ]

طرز تهیه سس


مواد لازم:
گوجه فرنگی رسیده: 24 عدد (حدود 2 كیلوگرم)
پیاز بزرگ: یك عدد
فلفل‌دلمه‌ای قرمز بزرگ: یك عدد
دانه خردل: یك قاشق مرباخوری
فلفل شیرین: یك قاشق مرباخوری
دارچین: یك چوب
شكر قهوه‌ای: یك لیوان
نمك: یك قاشق غذاخوری
سركه سیب: یك و نیم لیوان
پاپریكا (نوعی فلفل قرمز): یك قاشق غذاخوری

طرز تهیه:
گوجه فرنگی‌ها را پوست بكنید و پس از در آوردن قسمت‌های داخل، آنها را خرد كنید. پیاز را نیز خرد كنید، دانه‌های فلفل‌دلمه‌ای را هم در بیاورید و خرد كنید. حالا گوجه فرنگی، پیاز و فلفل‌دلمه‌ای را در ظرف مناسبی بریزید و روی حرارت ملایم قرار دهید تا نرم شود. سپس مواد را در مخلوط‌كن ریخته و به صورت پوره در بیاورید. حالا پوره آماده شده را مجدد به ظرف برگردانید و به مدت یك ساعت روی حرارت زیاد قرار دهید تا غلیظ شود و حجم آن به نصف مقدار اولیه كاهش پیدا كند. حالا در پارچه‌ای تمیز دانه‌های خردل، فلفل شیرین و چوب دارچین را قرار داده، سر آن را ببندید و سپس در پوره قرار دهید. در این مرحله، شكر و نمك را نیز به مواد اولیه اضافه كنید و بگذارید مواد روی حرارت كم در حالی كه مرتب آن را به هم می‌زنید به مدت 25 دقیقه بپزد. سپس سركه سیب و پاپریكا را اضافه كنید و مرتب هم بزنید تا سس غلیظ شود.



[موضوع : ]
[ چهارشنبه 4 تير 1393 ] [ 12:00 ] [ انسیه مامان امیرعلی ]

چشم چشم دو ابرو
دماغ و دهن يه گردو
حالا بزار دوتا گوش
موهاش نشه فراموش
چوب چوب يه گردن
اينم يه گردي تن
دست دست دو تا پا
انگشت ها جوراب ها
ببين چقدر قشنگه
حيف كه بدون رنگه
ببين چقدر قشنگه
حيف كه بدون رنگه
 

شعرحاجی لک لک


حاجي لك لك
كجا رفتي؟
-رو بلندي
چي چي خوردي؟
-نون قندي
مال من كو؟
-گربه خورده
اگر گربه رو ببينم
سر دمشو مي چينم
 



[موضوع : ]
[ چهارشنبه 4 تير 1393 ] [ 11:32 ] [ انسیه مامان امیرعلی ]

شعرگنجشکک اشی مشی

گنجشكك اشي مشي
لب بوم ما نشين
گنجشكك اشي مشي
لب بوم ما نشين
بارون مياد تو خيس مي شي
برف مياد گوله مي شي
مي افتي تو حوض نقاشي
خيس ميشي، گوله ميشين
ميفتي تو حوز نقاشي
كي ميگيره فراش باشي
كي ميكشه قصاب باشي
كي ميپزه آشپزباشي
كي ميخوره حكيم باشي
گنجشكك اشي مشي
لب بوم ما نشين
گنجشكك اشي مشي
لب بوم ما نشين
بارون مياد تو خيس مي شي
برف مياد گوله مي شي
مي افتي تو حوض نقاشي

 



[موضوع : ]
[ چهارشنبه 4 تير 1393 ] [ 11:31 ] [ انسیه مامان امیرعلی ]

تنبلی کارزشته

گل همه رنگش خوبه
بچه زرنگش خوبه
تو كتابا نوشته
تنبلي كار زشته
تنبل هميشه خوابه
جاش توي رختخوابه
پاشو پاشو پاشو بيدار شو
از رختخواب جدا شو
بشوي دست و رويت
شانه بزن به مويت
تا بروي دبستان
ميان آن گلستان
 



[موضوع : ]
[ چهارشنبه 4 تير 1393 ] [ 11:29 ] [ انسیه مامان امیرعلی ]

شعرکلاغ

 

رفتم به باغي،
شديدم كلاغي،
كلاغ زاغي،
سنگ رو برداشتم
، زدم به كلّه اش،
كلّه اش خون اومد،
بردمش دكتر،
دكتر دوا داد،
آب انار داد،
امروز دادم خورد،
فردا ش ديدم مرد،
آشغالي اومد برد...

 



[موضوع : ]
[ چهارشنبه 4 تير 1393 ] [ 11:27 ] [ انسیه مامان امیرعلی ]

شعر حسنی


توي ده شلمرودحسني تك و تنها بود
حسني نگو بلا بگو تنبل تنبلا بگو
موي بلند روي سياه ناخن دراز واه واه واه
نه فلفلي نه قلقلي نه مرغ زرد كاكلي
هيچكس باهاش رفيق نبود
تنها روي سه پايه نشسته بود تو سايه
باباش مي‌گفت: حسني مياي بريم حموم؟
نه نميام نه نميام
سرتو مي‌خواي اصلاح كني؟نه نمي‌خوام نه نمي‌خوام
كره الاغ كدخدا يورتمه مي‌رفت تو كوچه‌ها
الاغه چرا يورتمه مي‌ري؟
دارم مي‌رم بار ببرم ديرم شده عجله دارم
الاغ خوب و نازنين سر در هوا سم بر زمين
يالت بلند و پرمو دمت مثال جارو
يك كمي به من سواري مي‌دي؟
نه كه نمي‌دم
چرا نمي‌دي؟
واسه اينكه من تميزم پيش همه عزيزم
اما تو چي؟
موي بلند روي سياه ناخن دراز واه واه واه
غازه پريد تو استخر، تو اردكي يا غازي؟
من غاز خوش زبانم
مياي بريم به بازي؟
نه جانم
چرا نمياي؟
واسه اينكه من صبح تا غروب
ميون آب كنار جوي، مشغول كار شستشو ة
اما تو چي؟
موي بلند روي سياه ناخن دراز واه واه واه
در وا شد و يه جوجه دويد و اومد تو كوچه
جيك جيك كنان
گردش زنان
اومدو اومد پيش حسني
جوجه كوچولو كوچول موچولو
مياي با من بازي كني؟
مادرش اومد قدقدقدا برو خونتون تو رو به خدا
جوجه‌ي ريزه ميزه ببين چقد تميزه؟
اما تو چي؟
موي بلند روي سياه ناخن دراز واه واه واه
حسني با چشم گريون
پا شد و اومد تو ميدون:
آي فلفلي آي قلقلي مياين با من بازي كنين؟
نه كه نميايم
چرا نمياين؟
فلفلي گفت:
من و داداشم و بابام و عموم
هفته‌اي دو بار مي‌ريم حموم
اما تو چي؟
قلقلي گفت: نگاش كنين
موي بلند روي سياه
ناخن دراز واه واه واه
حسني دويد پيش باباش
حسني مياي بريم حموم؟
ميام ميام
سرتو مي‌خواي اصلاح كني؟
ميخوام ميخوام
حسني نگو يه دسته گل
تر و تميز و تپل مپل
الاغ و خروس و جوجه غاز و ببعي
با فلفلي با قلقلي با مرغ زرد كاكلي
حلقه زدن دور حسن
الاغه مي‌گفت:
اگه كاري نداري بريم الاغ سواري
خروسه مي گفت:
قوقولي قوقو قوقولي قوقو
هر چي ميخواي فوري بگو
مرغه مي‌گفت:
حسني برو تو كوچه
بازي بكن با جوجه
غازه مي‌گفت:
حسني بيا با همديگه بريم شنا
توي ده شلمرود
حسني ديگه تنها نبود
 



[موضوع : ]
[ چهارشنبه 4 تير 1393 ] [ 11:26 ] [ انسیه مامان امیرعلی ]

حسني بي دندون شده
زار و پريشون شده
بي احتياطي كرده
حالا پشيمون شده
با دندوناش شكسته
بادوم سخت و پسته
مك زده به آب نبات
هي جويده شكلات
قندون و خالي كرده
واي كه چه كاري كرده
دونه به دونه دندوناش
خراب شدن يواش يواش
تا خونه همسايه ها
مي ياد صداي كريه هاش

 



[موضوع : ]
[ چهارشنبه 4 تير 1393 ] [ 11:24 ] [ انسیه مامان امیرعلی ]

شعر کودکانه,شعر برای کودکان,شعرهای کودکانه

شعرگاز              کی بود کی بود؟

یه لوله ی دراز بود

تو اون پُر از گاز بود

یه روز بوشو شنیدم

ولی اونو ندیدم

گفتم مامان این کیه

بوی خطرناکیه!

مامان اومد شیر گاز و ببنده

دیدم داره می خنده

بو ها، نه از لوله، نه از شیر بود

فقط بوی پیاز داغ و سیر بود







[موضوع : شعرهاوقصه های کودکانه]
[ دوشنبه 25 آذر 1392 ] [ 1:46 ] [ انسیه مامان امیرعلی ]

بخش دوم تغذیه تکمیلی بفرمایید

روزهاي اول، ميتوان مقدار كمي از غذا را روي نوك قاشق گذاشت و به شيرخوار ارائه نمود همچنين مادر مي‌تواند دست خود را بشويد و با انگشت خود غذا را در دهان شيرخوار بگذارد. به هيچ وجه نبايد غذا را با بطري و يا سرپستانك به شيرخوار داد.

دفعات تغذيه تكميلي معمولاً دو تا چهار بار در روز است و نيازي نيست كه شيرخوار بعد از هر بار تغذيه با شيرمادر، غذاي كمكي دريافت كند.

مقدار غذاي كمكي در زمان شروع، حدود يك تا دو قاشق مرباخوري* است. در مورد زرده تخم‌مرغ استثنائاً در ابتدا به اندازه يك نخود است كه با كمي شير مادر يا فرني مخلوط و نرم مي‌شود.

افزايش مقدار غذا بر حسب ميل شيرخوار است ضمن اين كه نبايد با تحميل و اجبار خورانده شود از طرفي هم نبايد آن قدر زياد باشد كه منجر به مشكلات گوارشي مثل استفراغ و يا كاهش دريافت شيرمادر و طولاني‌تر شدن فواصل شيرخوردن شود.

مواد غذايي چه از نظر نوع و چه از نظر مقدار و تعداد وعده‌ها بايد به تدريج به برنامه غذايي شيرخوار اضافه شوند.

بين اضافه كردن مواد غذايي جديد بهتر است 3 روز فاصله گذاشت تا اگر شيرخوار به ماده غذايي خاصي عدم تحمل و يا حساسيت نشان داد، نوع آن مشخص شود. به اين ترتيب دستگاه گوارش كودك فرصت عادت كردن به مواد غذايي جديد را نيز پيدا مي‌كند. در مورد سبزي‌هايي مانند سيب‌زميني، هويج، گشنيز، جعفري و كدو كه احتمال عدم تحمل و حساسيت آن‌ها كمتر است مي‌توان هر روز يك نوع جديد را اضافه نمود.

براي تهيه غذاي كمكي لازم است به تدريج از همه گروه‌‌هاي غذايي مانند غلات و مواد نشاسته اي، گوشت و جانشين هيا آن (تخم‌مرغ، حبوبات، مغزها) لبنيات، سبزي‌ها و ميوه‌ها به ويژه سبزي‌‌هاي سبز تيره و نارنجي و ميوه‌‌هاي زرد و نارنجي استفاده شود و بخشي نيز به روغن‌ها يا چربي اختصاص داده شود.

ضمن رعايت تنوع در تهيه غذاي كمكي، توصيه مي‌شود غذاي كودك به‌‌گونه‌اي باشد كه همه روزه يكي از مواد غذايي با منشاء حيواني مانند گوشت قرمز، گوشت مرغ يا ساير پرندگان، ماهي، جگر همچنين تخم‌مرغ و لبنيات مورد استفاده قرار گيرند.

گوشت را بهتر است به تكه‌‌هاي بسيار ريز يا قيمه ريزه تقسيم كرد يا از گوشتي كه در منزل چرخ شده است استفاده نمود تا پختن آن سريع‌تر و نرم كردن آن راحت‌تر و خوردنش براي كودك آسان‌تر باشد.

در صورت لزوم براي اينكه انرژي غذاهاي كمكي كودك مانند پوره، حريره. سوپ يا آش بيشتر شود مي‌توان به غذا، يك قاشق غذاخوري روغن مايع (زيتون)‏ كره حيواني يا خامه اضافه كرد.

استفاده از كره های  نباتي (مارگارين) با ترانس پايين اشكالي ندارد.

براي اين كه خوردن غذاي كمكي براي كودك راحت‌تر باشد بهتر است غذا را با پشت قاشق، چنگال و يا گوشت كوب نرم نمود. استفاده از مخلوط كردن يا آسياب برقي توصيه نميشود زيرا مخلوط كن، غذا را بيش از حد نرم و يكنواخت مي‌كند و اگر اين امر ادامه يابد كودك مهارت جويدن را فرا نگرفته و در آينده از پذيرش غذاهاي معمولي خودداري مي‌نمايد.

به طور معمول هنگام تهيه غذاي كمكي نبايد از نمك استفاده شود (به علت احتمال ابتلا به فشارخون و عادت كودك به خوردن غذاهاي شور) ولي اگر كودك نسبت به خوردن غذايش مثلاً سوپ، بي علاقه بود و آن را نخورد بهتر است اول از ادويه‌‌هاي ملايم و سالم يا چاشين‌هايي مانند آب ليموترش تازه يا آب نارنج تازه به مقدار خيلي كم در آخرين لحظه پخت سوپ استفاده كرد و اگر اين كار موثر نبود اضافه كردن مقدار بسيار كمي از نمك اشكالي ندارد.

از چشاندن غذاي خانواده، چون نمك و ادويه دارد بايد خودداري نمود زيرا با خوردن اين غذاها، كوك غذاي خود را نخواهد خورد.

با شروع غذاي كمكي، ضمن افزايش دفعات شيردهي لازم است به شيرخوار آب جوشيده خنك شده نيز داد تا ادرار كودك پر رنگ و مدفوع او سفت و سخت نشود.

در طي شش ماه اول عمر، به منظور كاهش خطر بروز خس خس سينه و آلرژي غذايي، تجويز قطره ويتامين A+D بر مولتي ويتامين ارجح است.

از شش ماهگی به بعد هر روز علاوه بر دادن يك سي‌سي از قطره ويتامين A+D يا مولتي ويتامين بايد از قطره آهن به ميزان 15 قطره (كه معادل 15 ميلي گرم عنصر آهن است) يا یک و نیم ميلي ليتر از شربت آهن (سولفات فرو) استفاده نمود تا نياز شيرخوار به آهن نيز تامين شود.

در مورد شيرخواراني كه با وزن كم متولد شده‌اند (كمتر از 2500 گرم) شروع تجويز آهن از پايان دو ماهگي آنها است.

بعد از ريختن قطره آهن در عقب زبان يا دادن شربت آهن به شيرخوار، علاوه بر خوراندن كمي آب جوشيده خنك شده يا كمي آب ميوه (از زماني كه دادن آب ميوه مجاز باشد)، بايد دندان‌‌هاي او را با مسواك نرم مخصوص شيرخوار و بدون استفاده از خمير دندان، مسواك زد و يا دندان‌ها را با پارچه تميز يا گوش پاك كن كه كمي مرطوب شده باشد پاك نمود.

مقدار مصرف روزانه قطره‌هايي كه هم مولتي ويتامين و هم آهن دارند يك ميلي‌ليتر است. ولي چون مقدار آهن اين فرآورده‌ها كمتر از حد موردنياز است‏، توصيه نمي‌‌شوند.

از دادن قطره يا شربت های مولتي ويتامين و آهن غيراستاندارد (عمدتاً خارجي كه مقادير ويتامين و آهن آن‌ها نامناسب و ناكافي و جذبشان هم كم است) جداً خودداري شود.

توصيه مي‌شود در همه كودكان تجويز قطره آهن و قطره ويتامين A+D يا مولتي ويتامين تا دو سالگي ادامه داشته باشد و هرگز نبايد به دليل احتمال سياه شدن دندان‌ها از مصرف قطره آهن صرف‌نظر نمود.

نكاتي چند در مورد مصرف مايعات آشامیدنی ها در شيرخواران 6 تا 12 ماهه

1ـ شيرمادر:

بعد از شش ماهگي، شيرمادر همچنان غذاي اصلي شيرخوار از نظر دريافت انرژي، مواد مغذي و مايعات است و بايد بر حسب ميل و تقاضاي شيرخوار و به دفعات زياد ادامه داشته باشد.

2ـ آب:

از پايان شش ماهگي حتي زماني كه كودك به مقدار كافي از شيرخوار تغذيه مي‌كند ممكن است به آب نياز داشته باشد بنابراين بايد هر روز به خصوص در فصل گرما و روزهاي گرم، چند نوبت آب جوشيده خنك شده به او ارائه شود.

توجه:

آب لوله‌كشي از زمان به جوش آمدن، اگر يك دقيقه جوشانده شود قابل استفاده است ولي

آب رودخانه‌ها و امثال آن را بايد 10 تا 15 دقيقه جوشاند تا تمام باكتري‌ها، لاروها، انگل‌ها و كيست‌‌هاي موجود در آن از بين بروند. حتي المقدور از دادن آب معدني به شيرخواران خودداري شود چون املاح موجود در آن براي شيرخوار مناسب نيست.

3ـ شير پاستوريزه:

كودكاني كه با شير مادر تغذيه مي‌شوند معمولاً تا پايان سال دوم زندگي (24 ماهگي) نيازي به استفاده از شير پاستوريزه ندارند (آن مقدار شير پاستوريزه كه در تهيه غذاي كمكي به كار مي‌رود اشكالي ندارد). حدود 23 ماهگي، براي آشنا شدن كودك به طعم شير پاستوريزه مي‌توان آن را بار اول به مقدار كم در حد 30 سي‌سي با فنجان يا ليوان به كودك ارائه و به تدريج بر مقدار آن اضافه نمود. به اين ترتيب وقتي كودك كم‌كم از شير مادر گرفته مي‌شود مي‌تواند از شير پاستوريزه استفاده كند.

در كودكاني كه از شيرمادر محرومند و با شير مصنوعي تغذيه مي‌شوند مصرف شيرگاو (پاستوريزه يا استريليزه پرچرب سه و نیم درصد) از پايان 12 ماهگي به بعد بلامانع است و بهتر است جايگزين شير مصنوعي شود كه آن را بعد از يك دقيقه جوشاندن و به مقدار حداكثر 500 ميلي‌ليتر در شبانه روز با فنجان يا ليوان نشكن به كودك مي‌دهند و سعي مي‌كنند او را به تدريج از شيشه بگيرند.

معمولاً استفاده از شيرگاو قبل از پايان 12 ماهگي توصيه نمي‌‌شود.

4ـ چاي، قهوه و كاكائو:

سبب كاهش جذب آهن غذاي كمكي (به جز آهن گوشت) مي‌شوند لذا بهتر است حتي المقدور استفاده نشوند.

5ـ نوشيدني‌‌هاي حاوي شكر زياد:

كودك را تشنه‌تر نموده و موجب چاقي او مي‌شود.

6ـ نوشيدني‌‌هاي گازدار:

(سودا و نوشابه های معمولي) براي كودكان ممنوع است زيرا علاوه بر مضراتي كه دارند (بي‌قراري و چاقي كودك) سبب دريافت مقدار كمتر غذا يا شير مادر مي‌شوند.

7ـ آب ميوه‌‌هاي طبيعي و خالص:

كه از ميوه های مجاز و به روش بهداشتي در منزل تهيه شده باشند، از اواسط ماه هشتم به بعد در حد 30 تا 60 سي سي در روز كه با ليوان نشكن (و نه بطري) به كودك داده شود، بلامانع است. گرچه مصرف خود ميوه نسبت به آب ميوه ارجحيت دارد.

استفاده شيرخوار از مقادير زياد آب ميوه ممكن است سبب اسهال و يا كاهش اشتهاي او به غذا و حتي شير مادر شود.

مصرف مكرر آب ميوه حتي اگر رقيق هم شده باشد، خصوصاً اگر به جاي فنجان توسط بطري و يا هنگام خواب به كودك داده شود، مي‌تواند به ميناي دندان كودك صدمه زده و نهايتاً پوسيدگي دندان ايجاد نمايد.

مصرف بيش از حد آب ميوه به دليل عدم دريافت مواد مغذي و پروتئين، سبب سوء تغذيه و كم خوني و حتي كوتاهي قد و در برخي موارد سبب چاقي مي‌شود.

آب ميوه‌‌هاي تجارتي اكثراً حاوي سوربيتول و يا فروكتوز فراوان و مواد افزودني هستند كه مي‌توانند سبب بي قراري و نفخ معده و مشكلات گوارشي شيرخواران شوند.

چند نكته مهم در مورد دفعات و مقدار غذا در كودكان 6 تا 12 ماهه

دفعات غذاي كمكي در پايان 6 ماهگي از يك بار در روز شروع و كم كم به دو بار و سپس در اواخر ماه هفتم و طي ماه هشتم به سه بار در روز مي‌رسد. در صورت نياز مي‌توان يك يا دو ميان وعده هم اضافه نمود. با افزايش سن كودك، دفعات تغذيه و مقدار غذاي كمكي بيشتر مي‌شود به طوري كه در سنين 9 تا 12 ماهگي وعده‌‌هاي اصلي غذاهاي كمكي 3 تا 4 وعده در روز و اگر كودك ميل داشت با 1 تا 2 ميان وعده هم همراه است. به اين ترتيب شيرخوار به تدريج مهارت بيشتري در غذا خوردن پيدا مي‌كند و از مزه‌‌هاي جديد هم لذت مي‌برد.

مقدار غذاي كمكي كه كودك در 24 ساعت دريافت مي‌كند به سه عامل مهم بستگي دارد:

ميل و اشتهاي كودك (نه ميل و اجبار اطرافيان)

تراكم انرژي (انرژي دانسيتي) غذاي كمكي

ميزان دريافت شير مادر كه غذاي اصلي او است.

در مورد تراكم انرژي غذاي كمكي شيرخوار لازم است يادآوري نمود كه:

هر گرم غذا بايد 8/0 تا يك كيلوكالري انرژي داشته باشد. در شرايطي كه غذاي كمكي غلظت كافي را نداشته و حاوي مواد مغذي كمتري باشد مثلاً تراكم انرژي آن 6/0 كيلوكالري باشد، يا بايد مقدار غذاي كمكي را بيشتر كرد و يا دفعات آن را افزايش داد.

بنابراين با در نظر گرفتن مقدار دريافت غذا، تراكم انرژي مطلوب غذا و براساس منحني رشد شيرخوار، سه حالت ممكن است اتفاق بيفتد:

1ـ وزن شيرخوار بدون تناسب با قد او، بيش از حد انتظار است و به طرف اضافه وزن پيش مي‌رود در اين صورت ضمن مشورت با پزشك اقدامات زير انجام شود:

علت يابي رشد زياد

ادامه تغذيه با شير مادر تا دو سال تمام و بيشتر

ارائه غذاهاي كمكي مغذي با همان اصول و دفعات تغذيه

اجتناب از دادن غذاهاي چرب و شيرين و عدم افزودن چربي و شكر به غذاي كمكي شيرخوار

عدم اصرار به خوردن غذاي كمكي

توجه: در اين كودكان به هيچ وجه نبايد دريافت شيرمادر كم يا قطع شود.

2ـ منحني رشد، مناسب است. در اين صورت:

تغذيه تكميلي با همان مقادير و دفعات توصيه شده شروع و ادامه مي‌يابد.

3ـ منحني رشد كند است. در اين مورد اقدامات زير ضروري است.

علت يابي كندي رشد (مقدار غذا؟ دفعات تغذيه؟ توسط چه كسي و در چه شرايطي به كودك غذا داده مي‌شود؟)

تغذيه مكرر شيرخوار با شير مادر و بر حسب ميل او.

تهيه غذاهاي مغذي و با كالري بيشتر براي كودك (مثلاً به سوپ او، شير يا كره و به فرني، پودر گردو يا بادام اضافه شود).

افزايش دفعات تغذيه يا مقدار غذا

مراقبت، محبت و توجه بيشتر به كودك

تشويق و ترغيب كودك به خوردن غذاهاي كمكي (حتماً سالم و بهداشتي و در منزل تهيه شود تا احتمال بيمار شدن شيرخوار كمتر باشد).

نبايد فراموش كرد همان قدر كه كمبود وزن كودك باعث نگراني است، چاقي هم مي‌تواند نگران كننده و مشكل آفرين باشد (جهت اطلاعات بيشتر در مورد كنترل وزن، به قسمت چاقی مراجعه فرماييد).

 شروع غذاي كمكي همراه با ادامه شير مادر

شروع غذاي كمكي از پايان 6 ماهگي همراه با ادامه شيرمادر سبب رشد مطلوب كودكان مي‌شود.

غذاي اصلي شيرخوار در سال اول زندگي شير مادر است.

نحوه شروع و ادامه غذاي كمكي

1ـ از پايان 6 ماهگي (180 روزگي) تا پايان 7 ماهگي:

در اين زمان هدف اصلي آن است كه شيرخوار با طعم و قوام غذا و سپس خوردن غذا به وسيله قاشق آشنا شود. بنابراين در چند روز اول شروع غذاي كمكي، دادن يك يا دو قاشق مرباخوري غذا كافي است. در ابتدا مي‌توان مقدار كمي از غذا را در نوك قاشق مرباخوري گذاشت و به شيرخوار ارائه كرد تا ظرف مدت كوتاهي او ياد بگيرد كه چگونه با استفاده از لب‌ها و زبان خود غذا را ازقاشق برداشته و به قسمت عقب حق خود ببرد و آن را ببلعد. گاهي ممكن است شيرخوار با زبانش غذا را بيرون بدهد اين اتفاق طبيعي است و الزاماً دليل دوست نداشتن غذا نيست.

برنامه غذايي شيرخوار در ماه هفتم زندگي:

هفته اول: فرني آرد برنج و بعد حريره بادام

هفته دوم: برنامه قبلي + سوپ با استفاده از گوشت

هفته سوم: برنامه قبلي + پوره انواع سبزي‌ها

هفته چهارم: برنامه قبلي همراه با تنوع در تهيه سوپ

هفته اول ماه هفتم:

اولين غذا:

* اولين غذاي كمكي كه به شيرخوار داده مي‌شود بايد نرم، ساده و با كمترين امكان ايجاد آلرژي باشد بههمين دليل معمولاً از برنج استفاده مي‌شود كه آنرا به صورت فرني آرد برنج تهيه مي‌كنند.

تهيه فرني با آرد گندم بهتر است بعد از 8 ماهگي باشد. (در صورت وجود سابقه آلرژي به گندم در افراد خانواده، مصرف گندم به بعد از 12 ماهگي موكول مي‌گردد).

* حريره بادام غذاي مناسبي است و اكثر كودكان مزه آن را دوست دارند. حساسيت به بادام درختي كه حريره از آن تهيه مي‌شود بسيار كم است و آن چه كه بچه‌ها ممكن است به آن حساسيت داشته باشند بادام زميني و بادام هندي است.

غذاي كمكي در روز اول يك بار و با توجه به ميل شيرخوار، يك تا دو قاشق مرباخوري از فرني آرد برنج است كه صبح بلافاصله پس از تغذيه با شيرمادر داده مي‌شود.

مقدار غذاي كمكي در روز دوم در صورت ميل و در خواست شيرخوار به دوبار مي‌رسد (يك تا دو قاشق مرباخوري صبح و يك دو قاشق مرباخوري ظهر) و از روز سوم تا هفتم به تدريج بر تعداد قاشق‌ها اضافه مي‌شود تا به 5 تا 10 قاشق مرباخوري برسد.

* در مورد بعضي از شيرخواران كه به نظر مي‌رسد فرني يا حريره بادام را دوست ندارند، مي‌توان يك حلقه موز رسيده يا يك تكه سيب درختي را پس از جدا كردن پوست آن، رنده كرده و به فرني يا حريره بادام اضافه نمود. «به» ميوه خوش طعمي است و يك قاچ «به» پخته شده مي‌تواند طعم غذاي كودك را دلپذيرتر كند.

هفته دوم:

در اين هفته گوشت به برناه غذايي شيرخوار اضافله مي‌شود. نوع گوشت مي‌تواند ماهيچه گوسفند، سينه يا ران مرغ يا بوقلمون و يا گوشت چرخ كرده بدون چربي گوسفند باشد. در خانواده‌هايي كه به ماهي حساسيت ندارند مصرف ماهي هم اشكار ندارد.

بنابراين وعده‌‌هاي غذاي كمكي شيرخوار در هفته دوم ماه هفتم دوبار در روز و غذاي او علاوه بر فرني يا حريره بادام سوپي است با غلظت ماست كه مخلوطي از برنج و گوشت بوده و يكي دو روز بعد هويچ و سپس به تدريج يكي از انواع سبزي‌ها به آن اضافه مي‌شود.

شروع سوپ هم با يك تا دو قاشق مرباخوري است كه در وعده ظهر به كودك داده مي‌شود و به تدريج مقدار آن بسته به ميل شيرخوار افزايش مي‌يابد تا جايگزين فرني يا حريره بادام وعده ظهر او شود.

به اين ترتيب كودك در اواخر هفته دوم، صبح‌ها از فرني يا حريره بادام و ظهرها از سوپ استفاده مي‌نمايد.

براي تنوع بخشيدن به محتواي سوپ مي‌توان به تدريج از انواع سبزي‌ها مانند جعفري، گشنيز، شويد، كرفس، كدو خورشتي، كدو حلوايي. لوبيا سبز و سيب‌زميني استفاده كرد. سبزي‌هايي كه نياز به پختن بيشتر دارند مانند كرفس، لوبيا سبز، كدو حلوايي، كدو خورشتي و سيب‌زميني را بايد به صورت قطعات بسيار كوچك، خرد كرده و به گوشت اضافه نمود تا همراه گوشت پخته شوند ولي سبزي‌‌هاي لطيف‌تر مانند جعفري، گشنيز، شويد و امثال آن كه ساطوري (ريز) شده‌اند در اواخر مرحله پخت اضافه مي‌شود تا دو سه دقيقه با سوپ بجوشد. اگر در قابلمه سوپ بسته باشد، سبزي‌ها زودتر پخته مي‌شوند.

* به سوپ نبايد نمك يا شكر اضافه كرد.

 توجه:

1) مقدار آهن گوشت ران مرغ بيشتر از سينه آن ولي پروتئين سينه مرغ بيشتر از ران مرغ است.

2) براي تهيه گوشت چرخ كرده بهتر است پس از جدا كردن چربي گوشت، آن را شسته و در منزل دو بار چرخ نمود. سپس حدود 30 گرم گوشت چرخ كرده را در هر كيسه فريزر كوچك ريخته و در فريزر گذاشت.

3) در صورت عدم دسترسي به گوشت، مي‌توان از حبوبات استفاده كرد. گرچه حبوبات (عدس، ماش، لوبيا) به عنوان جانشين‌‌هاي گوشت محسوب مي‌شوند ولي ارزش غذايي اين مواد به اندازه گوشت نيست بنابراين در درجه اول توصيه مي‌شود در حد امكان مقداري گوشت همراه حبوبات پخته شود حتي اگر يك بال يا گردن مرغ باشد تا هم ارزش غذايي غذا و هم جذب آهن حبوبات افزايش يابد. در غير اين صورت بهتر است حبوبات با يك يا دو نوع از سبزي‌ها پخته شوند مثلاً لوبيا با سيب‌زميني، عدس با نخود فرنگي، ماش با گشنيز و باقلا سبز با شيود.

4) بعداز تهيه غذاي كمكي بايد گوشت و ساير مواد غذايي آن را نرم و له كرد و به شيرخوار داد و هيچ غذايي را نبايد صاف كرد زيرا آب سوپ يا سوپ صاف شده ارزش غذايي كمتري دارد.

5) همان طور كه قبلاً ذكر شد محتويات غذاي كمكي شيرخوار را بايد با پشت قاشق يا چنگال يا گوشت كوب نرم و له كرد و نبايد از مخلوط كن استفاده نمود.

هفته سوم:

تعداد وعده‌‌هاي غذا در هفته سوم به سه بار در روز افزايش مي‌يابد و شيرخوار علاوه بر فرني و سوپ، از پوره انواع سبزي‌ها مانند پوره سيب‌زميني، هويج و غيره كه در مبحث طرز تهيه غذاهاي كمكي به آن اشاره شده است، استفاده مي‌نمايد.

براي نرم كردن پوره مي‌توان ترجيحاً از شيرمادر يا شير پاستوريزه، كره يا هر روغني كه در دسترس باشد يا كمي آب مرغ يا آب گوشت استفاده كرد.

به اين ترتيب برنامه غذايي شيرخوار در هفته سوم ماه هفتم به شرح زير است:

صبح

ظهر

عصر

فرني يا حريره بادام

سوپ

پوره يكي از انواع سبزي‌ها

هفته چهارم:

اين هفته زمان استفاده از انواع سبزي‌ها در تهيه سوپ كودك است. تعداد وعده‌‌هاي غذا سه بار در روز بوده و مانند هفته سوم مي‌توان صبح‌ها فرني، ظهرها سوپ‌‌هاي متنوع با انواع سبزي‌ها و عصر نيز پوره يكي از انواع سبزي‌ها را به كودك داد.

 



[موضوع : تغذیه کودکمون]
[ سه شنبه 21 آبان 1392 ] [ 17:33 ] [ انسیه مامان امیرعلی ]

این مبحث رودر ٧بخش برای شمامیارم پس بامن همراه باشیدd

 

تغذيه تكميلي يعني افزايش تدريجي طيف وسيعي از مواد غذايي علاوه بر شيرمادر به برنامه غذايي شيرخوار به نحوي كه او هم، به تدريج بتواند حدود يك سالگي از همان غذيي كه بقيه افراد خانواده مي‌خورند استفاده نمايد.

از پايان شس ماهگي اكثر شيرخواران علاوه بر شير مادر، نيازمند دريافت مقداري انرژي اضافي و برخي مواد غذايي و ريزمغذي‌ها هستند. به اين دسته از مواد غذايي، غذاي كمكي و به اين نوع تغذيه، تغذيه تكميلي مي‌گويند. گرچه ممكن است شيرمادر به تنهايي براي تغذيه شيرخوار پس از شش ماهگي هم كافي باشد ولي به منظور آموزش صحيح و به موقع تغذيه، توصيه مي‌شود كه تغذيه تكميلي براي همه شيرخواران در پايان شش ماهگي (پايان 180 روزگي) شروع شود. با توجه به توانايي‌‌هاي تغذيه‌اي شيرخوار، غذاي كمکی در شروع بايد بسيار ساده و نرم و از موادي تهيه شود كه هضم آن آسان باشد.

براي مثال مي‌توان تغذيه تكميلي را با مقدار كمي فرني آرد برنج شروع كرد و رفته رفته بر غلظت آن افزود و به تدريج ساير مواد غذايي را هم به آن اضافه نمود تا كودك در ماه‌‌هاي آخر سال اول زندگي كه مهارت‌‌هاي تغذيه‌اي او كامل‌تر مي‌شود، بتواند از غذاهايي كه ساير افراد خانواده مي‌خورند استفاده نمايد.

اكثر كودكان از پايان 10 ماهگي به بعد قادر به استفاده از غذاهاي اصلي خانواده هستند و حتي ممكن است نيازي نباشد كه براي آنان غذاي جداگانه تهيه شود.

براي شروع غذاي كمكي چه سني مناسب است چرا؟

پايان شش ماهگي يعني 180 روز بعد از تولد بهترين زمان براي شروع غذاي كمكي است زيرا:

از شش ماهگي به بعد به دليل وزن مناسبي كه كودك تاكنون گرفته است نياز او به انرژي و برخي ريزمغذي‌ها افزايش مي‌يابد و چون شيرمادر تمام نيازهاي غذايي او را تامين نمي‌‌كند لازم است انرژي، پروتئين، آهن، روي و برخي ويتامين‌‌هاي محلول در چربي مانند ويتامين‌‌هاي A و D علاوه بر شيرمادر از طريق غذاي كمكي به كودك رسانده شود. به عنوان مثال:

ذخيره آهن‌ شيرخواري كه به موقع متولد شده است تقريباً حوالي شش ماهگي به حداقل مي‌رسد بنابراين اگر آهن را از طريق غذاهاي كمكي و قطره آهن (يا شربت آهن) دريافت نكند ممكن مبتلا به كم خوني شود.

در مورد نوزداني كه با وزن كمتر از 2500 گرم متولد مي‌شوند گرچه تغذيه انحصاري آنان با شيرمادر بايد تا پايان شش ماهگي ادامه داشته باشد ولي وقتي دو ماهه شدند لازم است قطره آهن هم شروع شود.

در مورد «روي»، نيازي به تجويز مكمل ياري نيست مگر در شرايط خاص كه تجويز آن الزامي باشد.

شروع به موقع تغذيه تكميلي مرحله مهمي در زندگي شيرخوار است كه مي‌تواند علاوه بر فراهم نمودن زمينه مساعد جهت كسب تجربيات جديد، بر رشد و نمو كودك نيز تأثير زيادي بگذارد.

مخاطرات زود شروع كردن غذاي كمكي چيست؟

اگر غذاي كمكي زودتر از زمان توصيه شده شروع شود ممكن است برخي از مشكلات زير ايجاد شود:

با شروع غذاي كمكي، رغبت شيرخوار به مكيدن پستان كمتر مي‌شود در نتيجه توليد و ترشح شير مادر كاهش مي‌يابد و شيرخوار از مزاياي تغذيه انحصاري و دريافت مقدار كافي شيرمادر محروم مي‌ماند.

به دليل عدم آمادگي و تكامل دستگاه گوارش و سيستم ايمني بدن شيرخوار، سلامتي او بيشتر به خطر مي‌افتد چون هر نوع عفونت يا اسهال در شيرخواران با سن كم، خطرناك‌تر است و احتمال دارد سبب كاهش وزن كودك نيز بشود بنابراين هر چه غذاي كمكي زودتر شروع شده باشد مخاطرات آن هم بيشتر مي‌شود.

احتمال بروز آلرژي (اگزما، خس خس سينه، كهير و مشكلات گوارشي و ...) بيشتر است.

مخاطرات دير شروع كردن غذاي كمكي كدامند؟

اگر غذاي كمكي خيلي ديرتر از زمان توصيه شده شروع شود آشنا شدن شيرخوار با مزه و قوام انواع غذاها به تاخير مي‌افتد و قبول مواد غذايي و بلعيدن غذا ممكن است با مشكلات بعدي همراه باشد. بسياري از شيرخواران كه ديرتر از پايان شش ماهگي با غذاي كمكي آشنا مي‌شوندو مدت طولاني‌‌تري فقط از شير مادر تغذيه مي‌كنند ممكن است نسبت به استفاده از غذاهاي جامد تمايل كمتري داشته باشند كه اين امر مي‌تواند از نظر پذيرش غذا و كاهش دريافت مواد معدني مانند «روي» و «آهن»، مشكلاتي برايشان ايجاد نمايد و در دراز مدت نيز بر رشد و تكامل آنان تاثير نامطلوب بگذارد.

بعضي از شيرخواران در شروع يا در طي هفته‌‌هاي اول شروع تغذيه تكميلي، به خوردن غذاهاي كمكي تمايل نداشته و علاقه‌اي نشان نمي‌‌دهند. در اين كودكان، مادامي كه از طريق تغذيه با شير مادر، خوب رشد مي‌كنند و تكاملشان مناسب است جاي نگراني نيست. با اين وجود توصيه مي‌شود غذاهاي موردنظر را تهيه و آنان را به خوردن غذا تشويق نمود ولي هرگز نبايد به اصرار و اجبار متوسل شد

 

غذاي كمكي مناسب چه خصوصياتي دارد؟

غذاي كمكي بايد در حجم كم، داراي كالري مطلوب بوده و حاوي پروتئين و ريزمغذي‌‌هاي لازم باشد.

با قوام مناسب ببراي سن شيرخوار تهيه شود، كاملاً پخته و نرم باشد تا كودك بتواند آن را به راحتي بلع كرده و هضم نمايد.

متناسب با عادات غذايي خانواده و مورد علاقه و ميل كودك باشد.

با استفاده از مواد غذايي تازه و قابل دسترس و به روش پاكيزه و بهداشتي تهيه شود.

نمك‏، شكر و ادويه تند به آن اضافه نشود.

غذاهاي كمكي كه در خانه تهيه مي‌شوند بهترند يا غذاهاي آماده؟

غذاهاي كمكي كه در خانه تهيه مي‌شوند بر ان چه كه به صورت تجارتي و در بسته بندي‌‌هاي مختلف تهيه و در دسترس خانواده‌ها قرار مي‌گيرند‏، ارجحيت دارند زيرا اگرچه غذاهاي كمكي تجارتي آماده مصرف هستند ولي مضراتي هم دارند از جمله:

خيلي گرانند و با هزينه غذاي كمكي كه در خانه تهيه مي‌شود قابل مقايسه نيستند. (6 تا 10 برابر بيشتر)

سلامت مواد اوليه آن‌ها مورد ترديد است.

طعم آن‌ها با طعم غذاهاي خانواده متفاوت است و مانع تمايل كودك به خوردن غذاي خانواده مي‌شود.

تداوم مصرف آن‌ها كه به صورت پوره خيلي نرم هستند مي‌تواند مهارت خوردن غذاهاي ديگر را از كودك سلب نمايد.

اكثر اوقات براي نگهداري آن‌ها موادي اضافه مي‌كنند كه براي شيرخوارد مناسب نيست.

به بعضي از اين غذاها شير خشك اضافه مي‌كنند كه بايد با آب مخلوط شوند و بعضي هم فاقد شير هستند كه لازم است به آن‌ها شير اضافه كرد. عدم توجه به اين مطلب موجب به هم خوردن تعادل مواد غذاي و آب و املاح مي‌شود. از طرف ديگر امكان ايجاد آلرژي به پروتئين شيرگاو هم وجود دارد.

چون عموماً مخلوطي از چند ماده غذايي هستند، اگر كودك به يكي از آن‌ها عدم تحمل داشته باشد معلوم نمي‌‌شود.

به علت وجود فيتات در غذاهاي آماده، جذب آهن موجود در آن‌ها ناچيز است و اگر حاوي سويا، باشد مقدار زيادي فيتواستروژن به شيرخوار مي‌رسد.

ممكن است كودك با سمومي از قبيل فلزات سنگين مانند ارسنيك، سرب، آلومينيوم، كادميوم، جيوه و ... و يا آلودگي‌‌هاي ميكروبي مواجه شود.

گاهي اوقات خود غذا هم ممكن است آلوده باشد.

نحوه جابجايي و نگهداري آن‌ها در كشتي‏ گمرك‏ انبار و مغازه‌ها نامعلوم است.

ضمناً ممكن است تاريخ مصرف آن‌ها گذشته باشد و خريدار به اين موضوع توجه نكند. حتي اگر تاريخ مصرف هم نگذشته باشد باز هم غذاي مانده محسوب مي‌شوند و هرگز به تازگي و سلامتغذاي خانگي نيستند. در برخي مناطق كه غذاهاي تجارتي را در آب نجوشيده حل مي‌كنند اگر آب‏ آلوده باشد احتمال بروز بيماري بيشتر مي‌شود.

توجه:

توصيه يا تجويز غذاهاي آماده كودك قبل از 6 ماهگي حتي اگر به بهانه پيشگيري از كم خوني فقرآهن هم باشد صحيح نيست زيرا همان طور كه گفته شد جذب آهن آن بسيار ناچيز است. اكثر كودكان دوست دارند مانند ساير افراد خانواده از غذاهاي تهيه شده در منزل استفاده كنند و از خوردن اين غذاها لذت ببرند.

اصول بهداشتي در تهيه و نگهداري غذاي كمكي

قبل از تهيه غذا‏ بايد مادر دست هايش را با آب و صابون بشويد.

ظرف‌هاي مورد استفاده‏، وسايل تهيه مواد اوليه غذا مانند سطح ميز، تخته گوشت خردکني يا سبزي خردكني بايد شسته و تميز باشند.

ظرف غذاي كودك بايد مشخص و جدا باشد‏، از بشقاب ديگران غذا نخورد و بعد از هر بار استفاده‏، ظرف غذاي او كاملاً با آب و مايع ظرفشويي شسته شود.

قبل از غذا دادن به شيرخوار‏، مادر علاوه بر شستن دست‌‌هاي خود با آب و صابون، دست و صورت كودك را نيز بشويد.

توصيه مي‌شود غذاي كمكي حتي‌الامكان به مقدار موردنياز روزانه تهيه شود تا كودك از غذاي تازه بهره‌مند گردد.

اگر غذاي تهيه شده بيشتر از مصرف هر وعده باشد براي نگهداري بقيه غذا بايد بلافاصله آن را در ظرف‌‌هاي تميز و كوچك كه در آن كاملاً بسته مي‌شود (هر ظرف براي يك وعده) ريخت و بعد از خنك شدن كه معمولاً يكي دو ساعت طول مي‌كشد در يخچال (5-4 درجه ساتني‌گراد) گذاشت و نگهداري نمود.

نگهداري غذاي كمكي در يخچال 24 ساعت حداكثر تا 48 ساعت اشكالي ندارد.

غذايي كه در يخچال نگهداري شده بايد به مقدار موردنياز يك وعده‏ مجدداً داغ شود. غذا را هنگام داغ كردن بايد كاملاً به هم زد تا همه اجزاء آن به طور يكنواخت داغ شود سپس با امتحان كردن و اطمينان يافتن از ولرم شدن آن‏، غذا را به كودك بدهند.

غذاي تهيه شده تا دو ساعت در دماي اتاق قابل نگهداري است و نيازي به داغ كردن مجدد ندارد. (غذاهاي كمكي كه با شير تهيه مي‌شود تا يك ساعت قابل نگهداري است).

در موارد بسيار نادر كه مادر به دليل مشغله زياد امكان تهيه غذاي روزانه را ندارد مي‌تواند غذا را به مقدار بيشتر و براي يك هفته تهيه كند‏، آن را به اندازه‌‌هاي يك وعده‌اي تقسيم نمايد، در ظرف‌‌هاي كوچك و تميز (كه در آن كاملاً بسته مي‌شود) بريزد و در فريزر نگهداري كند.

غذاي كمكي فريز شده را نبايد در دماي اتاق ذوب كرد بلكه شب قبل بايد در يخچال گذاشت. هنگام استفاده، در قابلمه كوچكي ريخته و دوباره داغ كرد. (در سطور بالا در نحوه داغ كردن مجدد غذا اشاره شده است).

روش‌‌هاي كاربردي در تغذيه تكميلي مطلوب شيرخوار

منظور از تغذيه تكميلي مطلوب، تنها توجه به نوع و مقدار غذا نيست بلكه شامل نحوه غذا دادن به شيرخوار نيز هست. يعني چگونه؟ چه وقت؟ كجا؟ و چه كسي به او غذا مي‌دهد؟

بنابراين با به كارگيري نكات زير كه در تغذيه صحيح شيرخوار اهميت ويژه‌اي دارد مي‌توان «تغذيه تكميلي مطلوب» را براي او فراهم نمود.

1) شيرخوار هنگام غذا خوردن بايد در محل امن و راحتي قرار گيرد و مشتاق غذا خوردن باشد و مادر يا مراقب، با خوش خلقي و تشويق او به خوردن غذا، اين زمان را برايش لذت بخش كند.

2) هنگام غذا خوردن، بهتر است كودك راست بنشيند و مقابل مادر يا پدر باشد به اين ترتيب كودك مي‌تواند آن چه را كه در مورد غذا بايد كشف كند انجام دهد و احتمال خفگي او هم به دليل پرت شدن غذا به گلويش كمتر خواهد بود. در صورت امكان يك صندلي مخصوص غذا خوردن كودك براي اين كار مناسب‌تر است.

3) غذا دادن باید با صبر و حوصله و همراه با نگاه كردن به چشمان كودك‏، لبخند زدن و گفتار خوب باشد.

4) نبايد به شيرخواري كه خواب آلوده يا در وضعيت دراز كشيده است غذا داد.

5) شير خوار را بايد به خوردن تشويق كرد ولي نبايد به اجبار متوسل شد. در عين حال محيط او بايد آرام باشد و حواس و توجهش به چيز ديگري جلب نشود.

6) گاهي مادران اجازه نمي‌‌دهند كودك مطابق ميل و نياز خود غذا طلب كند در حالي كه بهتر است اشتياق و اشتهاي كودك حتماًً در نظر گرفته شود.

7) غذا بايد با توجه به توانايي‌ها و مهارت‌‌هاي تغذيه‌اي كودك، تهيه و به او ارائه شود.

8) ضمن غذا دادن به شيرخوار، مي‌توان به او هم اجازه داد كه از انگشتانش استفاده كند و به غذا دست بزندو آن را به دهان ببرد.

9) شيرخواران بزرگ‌تر از 9 ماه اصرار دارند كه با دست خودشان غذا را بردارند و بخورند. ضمن اين كه اين اجازه بايد به آنان داده مي‌شود بايد در غذا خوردن كمكشان كرد ولي نبايد آن‌ها را تنها گذاشت.

10) چنانچه كودك از خوردن بعضي غذاها روگردان باشد مي‌توان با تغيير در ظاهر و قوام غذا، رعايت تنوع و استفاده از برخي ادويه‌ها (زردچوبه) و چاشني‌ها (آب ليموترش تازه، آب نارنج تازه، آب هويج) و سبزي‌‌هاي خوشبوي سائيده شده او را به خوردن غذا تشويق نمود.

11) در صورتي كه شيرخوار غذاي كمكي را نخورد، مادر نبايد آن را به كلي از برنامه غذايي او حذف نمايد بلكه بهتر است هر چند روز يك بار مجدداً آن را تهيه و به كودك ارائه كند زيرا اغلب شيرخواران پس از 7 يا 8 بار و گاهي هم ده يا پانزده بار ارائه همان غذا، نهايتاً آن را پذيرفته‌اند.

12) اگر شيرخوار بعضي روزها، كمتر از آن چه انتظار مي‌رود غذا بخورد مهم نيست، چون مقدار غذايي كه در طي يكي دو هفته مي‌خورد اهميت دارد.

13) با توجه به مراحل تكامل كودك، نبايد انتظار داشت كه شيرخوار هنگام غذا خوردن خيلي تميز و مرتب بماند. با تمرين بيشتر، مرحله ريخت و پاش به تدريج كمتر مي‌شود. برخي كارهاي او مانند پرت كردن غذا، بازي كردن با غذا و ... را مي‌توان با آرامش و ملايمت محدود كرد.

14) براي اين كه شيرخوار لباسش را كثيف نكند و در خوردن هم آزاد باشد مي‌توان از پيش بند و سفره استفاده كرد.

15) وقتي شيرخوار بزرگ‌تر مي‌شود و مي‌تواند به تنهايي بنشيند بهتر است او را با ساير اعضاء خانواده سرميز غذا يا سفره نشاند تا همزمان با غذا خوردن ديگران، او هم با كمك يكي از افراد خانواده غذايش را بخورد.

16) چون خانواده در برابر تغذيه كودك مسئوليت دارد لذا بهتر است پدر و ساير افراد خانواده، با ميل و علاقه و رغبت در تغذيه كودك مشاركت نمايند ولي هرگز با زور به او غذا ندهند.

17) اگر شيرخوار غذايش را خوب مي‌خورد بايد او را تحسين كرد و اگر نمي‌‌خورد نبايد ناراحت و مايوس شد.

18) بهترين راه تشويق شيرخواري كه خوب غذا مي‌خورد «آفرين گفتن» به او، «دست زدن» براي او و «به به» گفتن است مثلاً آفرين سارا جان كه همه غذايت را خوردي، همه براي او دست بزنيد.

19) هر ماده غذايي كه به شيرخوار داده مي‌شود، به خصوص اگر جديد باشد بايد نام برده شود تا كودك علاوه بر طعم آن با اسمش هم آشنا شود مثلاً بايد گفت الآن «مهسا كوچولوي ما سوپ مي‌خورد، به به چه سوپ خوشمزه‌اي!»

20) اگر كودكان از غذا خوردن لذت ببرد زودتر ياد مي‌گيرند كه شخصاً غذا بخورند.

نكات اساسي در مورد تغذيه تكميلي

‌ مهم‌ترين نكته آن است كه در سن 6 تا 12 ماهگي، هنوز هم غذاي اصلي كودك شيرمادر است و غذاي كمكي بهتر است بعد از تغذيه با شير مادر و نه با فاصله زياد، داده شود. در صورتي كه شيرخوار بعد از غذاي كمكي باز هم تمايل داشت شيرمادر بخورد اشكالي ندارد.

اگر غذا در فواصل تغذيه با شير مادر داده شود ممكن است موجب كاهش ترشح شيرمادر و يا حتي جايگزين آن گردد.

غذاي كمكي هنگام شروع و در دفعات اول، بايد كمي غليظ‌تر از شيرمارد باشد. پس از چند روز، غلظت آن بيشتر و مانند ماست معمولي يعني بسيار نرم و به تدريج ظرف چند روز ديگر با توجه به توان بلع شيرخوار بر غلظت آن افزوده مي‌شود به طوري كه هنگام كج كردن قاشق به راحتي از آن نريزد.







[موضوع : تغذیه کودکمون]
[ سه شنبه 21 آبان 1392 ] [ 17:21 ] [ انسیه مامان امیرعلی ]

 با به كارگیری چند کار ساده از هنگام بارداری تا پایان دو سالگی افزون بر رشد جسمانی مناسب، زمینه های افزایش بهره هوشی كودكان را تقویت كنید...

هوش کودک


» ادامه مطلب :

 بنابر گزارش گروه پزشكی و سلامت واحد مركزی خبر از آنجا كه پایه ریزی و شكل گیری رشد جسمانی و ذهنی كودكان از هنگام بارداری تا پایان دو سالگی است، به كارگیری این چند شیوه به طور هماهنگ به رشد همه جانبه و مناسب كودك كمك می كند.

در هنگام بارداری

1-تیروئیدتان را آزمایش كنید زیرا كم كاری خفیف تیروئید در خانمهای باردار سبب كاهش معنی داری در هوش كودكان می شود.

2-كولین مصرف كنید، این ماده مغذی در گوشت، تخم مرغ و حبوبات وجود دارد.

3-ویتامین هایی را كه پزشك در دوران بارداری برای شما تجویز می كند مصرف كنید.

4-با جنین خود حرف بزنید و او را صدا كنید.

5نوشیدن قهوه و خوردن دارو بدون تجویز پزشك اجتناب كنید.-از در شش ماهه نخست پس از تولد

6-فرزندتان را با شیر مادر تغذیه كنید.

7-در صورت بروز افسردگی بعد از زایمان ، برای درمان آن اقدام كنید.

8-منابع غنی از آهن مانند گوشت، سبزیجات، تخم مرغ و میوه های تازه مصرف كنید.

9-در زمان شیردهی خوردن غذاهای حاوی ویتامین 12Bمانند مخمر، نان، غذاهای دریایی و تخم مرغ را فراموش نكنید.

10-كودك را ماساژ دهید ، مطالعات نشان داده اند كه ماساژ روزانه كودكان رشد مغزی آنان را به میزان قابل توجهی افزایش می دهد.

از شش ماهگی تا یك سالگی

11-با كودكتان به طور مستقیم و چشم در چشم صحبت كنید.

12-معنای لغات را با اشاره ارتباط دهید ؛ به طور مثال هنگامی كه نام چیزی را می برید  به آن اشاره كنید یا كودك را در مقابل آن نگه دارید.

13-با هدیه های مخصوص كودكان، او را تشویق كنید.

14-اجازه آزادی حركت به كودكان بدهید، بگذارید كه آنها كنجكاوی غریزی شان را همواره به كار برند.

15-تشخیص و فرق گذاری بین اشیا را به كودكتان با پرسش و گفتن جواب درست بیاموزید.

16-كودكان از آموزش اجباری خوششان نمی آید، از آن بپرهیزید.

17-هنگامی كه فرزندتان احساس خستگی كرد، آموزش را قطع كنید.

دوران یك تا دو سالگی كودك

18-كودكان را با غذاهای سرشار از آهن تغذیه كنید.

19-به كودكان میان وعده های سالم و مغذی بدهید و از دادن میان وعده های بی فایده مانند پفك و چیپس به كودك خودداری نمایید.

20-برای كودكتان كتاب بخوانید.

21-در حضور او مطالعه كنید.

22-برای او اسباب بازی های كمك آموزشی تهیه كنید.

23-با كودك خود بازی كنید. شركت در بازی های دسته جمعی ، مهارت های هوش اجتماعی كودك را افزایش می دهد.

24-مطمئن شوید كودكتان خوب استراحت كرده است، خوابیدن دستكم ده ساعت در شبانه روز برای او لازم است.

25-هنگامی كه با كودكتان صحبت می كنید صداهای اضافی مانند رادیو و تلویزیون را خاموش كنید و نور را در حد متوسط نگاه دارید.

26-درخواست های تكراری كودك را اجابت كنید. تكرار، ارتباط  نورون ها را در مغز تقویت می كند ؛ بنابراین اگر برای چندمین باز از شما می خواهد كتابی را برایش بخوانید ، بدون اصرار و پافشاری روی خواندن یك داستان دیگر ، آن را برای او بخوانید.

27-وقتی كودك نوپای شما به چیزی اشاره می كند و نامش را می پرسد در جوابش به او اطلاعات بیشتری بدهید. به طور مثال : آن یك توپ است، یك توپ آبی با خط های قرمز.

28-در تربیت كودك انضباط همراه با محبت فراوان داشته باشید.

29-هرگز به كودكتان نگویید "تو چیزی نمی فهمی" زیرا اگر كودك آن را باور كند، حرف شما تحقق خواهد یافت.

هوش کودک            منبع مدرسه مامان ها

 



[موضوع : ]
[ سه شنبه 21 آبان 1392 ] [ 17:17 ] [ انسیه مامان امیرعلی ]

 

مادری که زایمان کرده است در واقع مسئول تغذیه خود و نوزادش می‌‌باشد، پس باید رژیم غذایی خود را با دقت انتخاب کند و رژیم بعد از زایمان را با دقت دوران بارداری رعایت کند.


» ادامه مطلب :

 

 مادری که زایمان کرده است در واقع مسئول تغذیه خود و نوزادش می‌‌باشد، پس باید رژیم غذایی خود را با دقت انتخاب کند و رژیم بعد از زایمان را با دقت دوران بارداری رعایت کند.

بعد از وضع حمل تمام خانم‌ها تمایل دارند که به وزن قبل از حاملگی خود برگردند و نگران هستند که این مورد چه مدت طول خواهد کشید. معمولاً بلافاصله بعد از زایمان به دنبال تخلیه محتویات رحم و خونریزی طبیعی حدود ۵ تا ۶ کیلوگرم، وزن کاهش می‌‌یابد.

در طول ۶ هفته اول بعد از زایمان ۲ تا ۳ کیلوگرم دیگر وزن کاهش پیدا می‌‌کند که این کاهش وزن به علت از دست دادن مایع از طریق ادرار است. اکثر خانم‌ها در طی ۶ ماه بعد از زایمان به وزن قبل از حاملگی خود می‌‌رسند.

در طی ۶ هفته اول بعد از زایمان نباید محدودیت انرژی داشته باشید. زیرا بدن نیازمند است تا آنچه در زمان تولد نوزاد ازدست رفته است بازیابد و نیاز کودک تامین شود. تغذیه با شیر مادر به کاهش وزن کمک می‌‌کند.

خانمی که زایمان کرده است در واقع مسئول تغذیه خود و نوزادش می‌‌باشد، پس باید رژیم غذایی خود را با دقت انتخاب کند. رژیم بعد از زایمان باید با دقت دوران بارداری رعایت شود. خوردن همه مواد مانند حبوبات و دانه‌های مغذی، میوه‌های تازه، سبزیجات و غذاهایی که پروتئین و کلسیم و آهن را به فراوانی فراهم می‌‌کنند باید مورد توجه قرارگیرد.

متخصصان و کارشناسان در بحث‌های پرستاری مادران توصیه به اضافه کردن انرژی به میزان ۵۰۰ کالری در روز را دارند. به طور متوسط اکثر زنان شیرده روزانه ۲۷۰۰ کالری انرژی نیاز دارند. خوردن کمتر از ۱۸۰۰ کالری در روز منجر به کاهش تولید شیر و ضعف می‌‌شود. در این دوران، شیردهی و آزاد شدن اکسی توسین (هورمون آزاد شده از هیپوفیز) باعث می‌‌شود که مادر احساس تشنگی بیشتری بکند. به همین دلیل مادر در این دوران بیشتر از بقیه مواقع آب می‌‌نوشد و اگر چه که تاثیر زیادی در تامین شیر ندارد ولی دانشکده متخصصین زنان و مامایی آمریکا نوشیدن حداقل ۸ تا ۱۲ لیوان آب در روز را به مادران توصیه می‌‌کند.

مواد غذایی که مادر می‌‌خورد و می‌‌نوشد بر روی شیردهی تاثیر می‌‌گذارد. بنابراین نظارت بر غذای مادر درواقع نظارت بر غذای کودک است. بطوریکه اگر مادر غذای نامناسب مصرف کند، نوزاد در واقع با رفتارش مادر را متوجه می‌‌سازد. مانند گریه‌کردن، خواب کم، بی‌قراری و… همچنین مادر باید در مورد مصرف غذاهای آلرژی‌زا دقت کافی داشته باشد، زیرا نوزاد به یک سری از مواد غذایی که مادر می‌‌خورد حساس بوده و پاسخ آن را به صورت علایم پوستی نشان می‌‌دهد. مصرف بعضی از غذاها توسط مادر باعث قولنج معمولی در نوزاد می‌‌شود و از جمله کلم و شیر گاو را می توان نام برد.

مادران در این دوران باید همانند دوران بارداری میزان آهن دریافتی را کنترل کنند، هر چند که در دوران بارداری تمام ویتامین‌ها و مواد لازم را به طور کامل دریافت کرده باشند. مادر در این دوران به طور معمول قرص آهن را برای تامین آهن مورد نیاز خود و نوزادش مصرف می‌‌کند. بسیاری از خانم‌ها ذخایر آهن خود را طی زایمان‌های مکرر به میزان قابل توجهی از دست می‌‌دهند. بنابراین مادران باید در این دوران از نظر ذخایر آهن کنترل شوند. البته این نکته قابل توجه است که این مواد کمکی (مانند ویتامین‌ها) نباید جایگزین یک رژیم غذایی خوب شوند.

مادران با رعایت رژیم غذایی متنوع و مناسب سلامت خود و نوزاد خود را تضمین می‌‌کنند. با توجه به این که در این دوران هر هفته در حدود نیم تا یک کیلوگرم وزن مادر کاهش می‌‌یابد، رژیم غذایی کم‌چرب به همراه ورزش‌های مناسب در این روند تاثیر بسزایی دارند. ولی باید توجه داشت که کاهش سریع وزن مادر به عنوان یک خطر برای نوزاد است، زیرا این عمل باعث می‌‌شود سم معمولی که در چربی‌های بدن ذخیره شده است را به جریان خون رها کند و میزان مواد سمی یا آلوده‌کننده در شیر بالا رود.

یکی از راه‌هایی که باعث می‌‌شود وزن مادر به طور منظم کاهش یابد و هیچ گونه خطری هم برای نوزاد ندارد، شیردهی می‌باشد. مادرانی که نوزاد خود را شیر می‌دهند، کالری بیشتر از مادرانی که شیردهی نمی‌‌کنند مصرف می‌‌کنند.

مادران محترم باید توجه داشته باشند که حداقل در ۶ هفته اول بعد از زایمان حتی نباید به فکر کاهش وزن باشند، زیرا محدود کردن آنچه شما در هفته‌های اول زایمان می‌‌خورید باعث کاهش تولید شیر می‌‌شود. مصرف مواد غذایی که پر از فیبر هستند مانند میوه‌ها و سبزی‌ها قسمت اصلی رژیم غذایی این دوران محسوب می‌‌شوند (حتی بیشتر از زمان بارداری). از مزایای این مواد غذایی فیبردار، تامین حرکات دودی روده‌ها است که برای درمان یبوست و هموروئید (بواسیر) مفید می‌‌باشد.

هرگز خیلی زود به فکر بارداری مجدد نباشید. شما باید ذخایر مواد مغذی بدن خود را تقویت کنید تا آغاز پرفروغی برای جنین بعدی شما باشد. بارداری و شیردهی فشار زیادی بر بدن شما وارد می‌‌سازد. بارداری‌های پی‌درپی بر ذخایر مواد مغذی شما نظیر کلسیم و آهن و سطح انرژی، فشار اضافی وارد خواهد آورد به خصوص اگر شیرده نیز باشید.

جهت کاهش وزن خود در بارداری اول محدودیت شدید کالری برای خود ایجاد نکنید، رژیم فوق العاده کم کالری از تامین مواد مغذی مهم در دوره بارداری بخصوص مواد مغذی نظیر کلسیم و آهن ناتوان هستند.

از استعمال دخانیات و داروهای غیر مجاز خودداری کنید و راجع به داروهایی که مصرف می‌‌کنید یا قصد مصرف آن را دارید با پزشک خود مشورت کنید.

گردآوری : پایگاه اینترنتی پرشین وی







[موضوع : ]
[ سه شنبه 21 آبان 1392 ] [ 17:16 ] [ انسیه مامان امیرعلی ]
 


» ادامه مطلب :

بازی کردن برای کودکان یک امر حیاتی به حساب می‌‌آید، آن‌ها کاری ندارند جز بازی و شیطنت، شما می‌توانید از این فرصت استفاده کرده و بازی‌ها را در جهت رشد شخصیتی، فیزیکی، ‌شناختی، اجتماعی و احساسی کودکان به کار بگیرید.

با بازی کردن با فرزندتان نه تنها او را با محیط اطرافش آشنا می‌کنید و اجازه تجربه موقعیت‌های مختلف و کسب تجربه را به او می‌دهید، بلکه رابطه صمیمانه‌تری هم با او برقرار کرده و از این طریق به او نزدیک‌تر می‌شوید و می‌توانید ساعات خوشی را با هم بگذرانید. با بازی، قهقهه‌های کودک شما در خانه می‌پیچد. این نکته طلایی را فراموش نکنید: هرچه نوزادتان بیشتر بخندد کمتر فرصت گریه کردن دارد.
 

صفـر تا ۳ مـاه

ایـن رو ببـین!
 

بیشتر وقت نوزاد در این 3 ماه به خواب می‌گذرد، در زمان بیداری هم با تکان دادن چشم‌هایش و نگاه‌های کنجکاوانه دنیای اطرافش را سیر می‌کند، مطمئنا بیشتر وقت شما هم به نشان دادن اشیا و وسایل و لوازم خانه و هر چیزی که اطرافتان قرار دارد، خواهد گذشت؛ از دسته کلید‌ها گرفته تا چهره عمو و عمه و خاله.

بنابراین توضیح درباره این وسایل می‌تواند یک بازی جالب برای ذهن کنجکاو نوزادتان باشد. نوزادان کشف دنیای اطراف را دوست دارند پس از نشان دادن هر چیز بی‌خطر از آن‌ها دریغ نکنید. آن‌ها از نگاه کردن به آلبوم عکس‌های خانوادگی، کتاب‌های رنگی، صفحات مجله، قاشق و کفگیر و حتی قوطی‌های شامپو و نرم‌کننده هم لذت می‌برند، اشیا مختلف را به نوزادتان نشان دهید، با او حرف بزنید و نگاه‌های جستجوگرش را بی‌پاسخ نگذارید.

با این کار هم بینایی و تمرکز او را تقویت کرده‌اید و هم حس شنوایی‌اش را. از سوی دیگر با صدای شما هم بیش از پیش مانوس شده. این حرف زدن‌ها در رشد کلامی‌اش در ماه‌های آینده هم به او کمک خواهد کرد.
 

سفری به کمد لباس‌های مادر!

نوزادان تا 3 ماهگی تحرک و جنب و جوش زیادی ندارند و تنها در حال کشف دنیای جدیدی هستند که برایشان کمی نامانوس است. در این سن برای بازی انتخاب‌های زیادی ندارید، به جز بازی‌هایی که او را با دنیای اطراف بیشتر آشنا می‌کند. در یکی از این بازی‌ها می‌توانید سفری به کمد لباس‌های‌تان داشته باشید، به حتم این همه لباس رنگارنگ، یک جا باید به درد بخورد.

درون کمد جستجو کنید و لباس‌هایی با بافت، جنس و شکل متفاوت انتخاب کنید، لباس‌های بافتنی، ساتن، نخی، شلوارهای جین یا پیراهن‌های گلدوزی شده می‌توانند انتخاب‌های مناسبی باشند. هر یک از لباس‌ها را آرام روی پوست دست، پا و گونه‌های نوزاد بکشید و با او حرف بزنید.

مفهوم نرمی و زبری را می‌توانید از این طریق به نوزاد منتقل کنید. انگشتان کوچکش را روی حاشیه گلدوزی شده یا درزهای لباس‌ها بکشید تا تفاوت آن‌ها را حس کند. وقتی از این بازی خسته شد، لباس را روی زمین پهن کنید و نوزاد را روی آن بگذارید تا کمی هم به صورت درازکش روی لباس‌ها بازی کند. بعد از چند ماه متوجه خواهید شد که نوزاد شما چقدر به این تفاوت‌های ساده عکس‌العمل نشان خواهد داد و به دنبال حاشیه‌های سنگ‌دوزی و گلدوزی شده می‌گردد و با چه اشتیاقی روی آن‌ها دست می‌کشد. با این بازی شما نوزاد خود را به تفاوت‌ها حساس کرده و از او یک کودک کنجکاو می‌سازید که به راحتی از کنار قضایا نخواهد گذشت.
 

۳ تا ۶ ماه

ببین! چی رو سر مامانه؟

نوزاد شما حالا عکس‌العمل‌های بیشتری به حرکات شما نشان می‌دهد و این می‌تواند شروع خوبی برای بازی‌های دو طرفه باشد. لازم نیست اسباب‌بازی‌های گران قیمت تهیه کنید، می‌توانید با وسایل ساده و در دسترس هم بهترین بازی‌ها را انجام دهید و از زمان بازی لذت ببرید، یکی از این وسایل ساده روبان، کش سر، روسری، کلاه یا هر چیز دیگری است که در هر خانه‌ای یافت می‌شود.

می‌توانید مو‌های‌تان را با روبان ببندید، کلاه یا روسری سر کنید و بعد با شکلک‌های خنده‌دار توجه نوزادتان را جلب کنید، «ببین!، نگاه کن چی رو سرمه!»، «یه روسری»، «اینو ببین» «کلاه گذاشتم». فرزندتان شاید در وهله اول عکس‌العملی نشان ندهد، چون کمی طول می‌کشد تا شکل و شمایل جدید شما را تجزیه و تحلیل کند، اما بعد از 2 یا 3 بار با خنده‌های دلفریبش شما را به ادامه بازی ترغیب خواهد کرد.

این بازی را می‌توانید با عروسک‌ها هم امتحان کنید، مثلا کلاه را بر سر خرس مورد علاقه‌اش بگذارید و توجهش را به سمت آن جلب کنید. این بازی به نوزاد یاد می‌دهد که ماهیت افراد با تغییر ظاهرشان تغییر نمی‌کند.
 

دماغم کو؟

 

با یک بازی ساده شما می‌توانید به راحتی اعضای بدن را به کودک‌تان یاد بدهید. این بازی یکی از ابتدایی‌ترین بازی‌هایی است که والدین با فرزندان‌شان انجام می‌دهند. در این بازی که شاید ساعت‌ها هم طول بکشد باید با سوال‌های گوناگون توجه نوزاد را به خودتان جلب کنید. با لحن‌های مختلف از او بپرسید «دماغم کو؟» بعد دماغ‌تان را نشان دهید و بگویید «ایناهاش، ایناهاش.» این کار را با تمام اعضای بدن تکرار کنید. بعد نوبت به او می‌رسد، بپرسید «دماغ تو کو؟» و بعد با انگشتان خودش یا با انگشتان خودتان آن را نشان بدهید.

این بازی را می‌توانید دوباره و دوباره تکرار کنید، بدون این‌که فرزندتان خسته شود. در این سن شاید خیلی کاری از او برنیاید و فقط شما را نگاه کند، اما با مرور زمان می‌تواند خودش اعضای بدنش را به شما نشان بدهد و وقتی هم که به حرف افتاد نام اعضا را با شما تکرار خواهد کرد. در نوع دیگر بازی می‌توانید مثلا شکمش را قلقلك بدهید و بگویید «این شکم مال کیه؟» یا انگشتانش را دانه دانه بشمارید و‌‌ همان سوال را تکرار کنید، حتی می‌توانید با خلاقیت خودتان شکل دیگری به بازی بدهید و هرطور که دوست دارید و نوزادتان راحت‌تر است، با او بازی کنید.
 

۶ تا ۹ ماه

بو کن!

 

در این سن نوزاد شما عکس‌العمل‌های واضح‌تری به دنیای اطرافش می‌دهد، احتمالا غلتیدن و نشستن را یاد گرفته، می‌تواند اشیا را در دست بگیرد و به دهانش ببرد. نوزادان در این سن از بازی‌های قلقلکی یا سواری روی پا بی‌‌‌نهایت لذت می‌برند، اما بازی‌های آرام هم همچنان به آن‌ها در شناخت دنیای اطراف کمک کرده و برایشان جذاب است.

یکی از این بازی‌ها بازی بو کردن است که مشام او را قوی می‌کند.  وقتی در آشپزخانه هستید مطمئنا نوزادتان خودش را به آنجا می‌رساند، می‌توانید با یک بازی ساده و ابتدایی او را سرگرم کنید. چاشنی‌ها و ادویه‌های مختلف را مقابل‌تان بگذارید و یکی‌ یکی چاشنی‌های مختلف را به او معرفی کنید و مقداری از هر کدام روی دست‌تان بمالید و اجازه بدهید او بو کند.

فقط حواس‌تان باشد ادویه‌ها و چاشنی‌ها برای او ایجاد حساسیت نکرده و او را به عطسه نیندازند. استشمام بوی دارچین، وانیل، زیره و انواع سبزی‌های معطر مثل نعناع و ریحان و... مطمئنا تجربه جدیدی برای نوزاد شماست و او از این کشف جدید لذت برده و سرگرم خواهد شد.

این بازی را می‌توانید با غذا‌ها، لوسیون‌ها و کرم‌ها هم امتحان کنید و با این کار حس بویایی نوزاد را هم تقویت کنید، تنها باید مراقب باشید تا نوزاد آن‌ها را به سمت دهانش نبرد.
 

حباب و حباب و حباب
 

حباب و حباب بازی برای نوزاد مانند یک پدیده شگفت‌انگیز است. در این سن نوزاد شما قادر است نقاط دور‌تر از یک متر را هم ببیند. دفعه بعد که در برابر اشک‌های او مستاصل شدید و هیچ راهی برای آرام کردنش پیدا نکردید یکی از این حباب ساز‌ها را پر از کف صابون کرده و حباب‌های بزرگ و کوچک درست کنید و ببینید چطور این حباب‌های هفت رنگ مانند یک معجزه نوزادتان را ساکت و سرگرم می‌کند.

می‌توانید مفاهیمی مانند بزرگ و کوچک یا دور و نزدیک را با حباب‌ها به او آموزش دهید؛ در حمام، رستوران، پارک یا مهمانی، هر جا که فکر کنید می‌توانید با این حباب‌های زیبا نوزادتان را سرگرم کنید. حتی می‌توانید از بچه‌های بزرگ‌تر برای این بازی بی‌خطر و ارزان کمک بگیرید. اگر نوزادتان چهار دست و پا رفتن را یاد گرفته ممکن است با تعقیب حباب‌ها یک بازی جدید برای خودش اختراع کند، پس از معجزه حباب‌های صابونی غافل نشوید.
 

۹ تا ۱۲  ماه

لمس کن، بگیر، بکوب!

در این سن نوزاد جلب توجه و ایجاد سر و صدا را بیش از پیش دوست دارد و این کار‌ها را آگاهانه انجام می‌دهد و هر چیزی که دم دستش باشد برمی‌دارد و به محض این‌که آن را در دست گرفت به این طرف و آن طرف می‌کوبد تا صدا ایجاد کند و نتیجه کارشان را ببیند

در واقع این کار برایش یک بازی هیجان‌انگیز است. پس بهتر است اعصاب‌تان را قوی کنید و بعد یک عروسک به دست کودک نوپای‌تان بدهید و ببینید چطور آن را روی میز می‌کوبد و سرمست می‌شود. شما نیز دو عروسک در دست بگیرید، اول یکی را و بعد دیگری را به ترتیب و در آخر هر دو را با هم روی میز بکوبید.

در هر قسمت توجه او را به تفاوت‌ها جلب کنید و اجازه دهید او هم این بازی مهیج را تجربه کند. می‌توانید این کار را با اشیا دیگر هم تکرار کنید، قوطی‌های خالی، قاشق چوبی، قاشق پلاستیکی و فلزی و... . به پاسخ‌های متفاوتی که به صداهای مختلف نشان می‌دهد دقت کنید و ببینید او چقدر از این بازی ساده و بی‌دردسر لذت می‌برد.

با این بازی او مفهوم عمل و عکس‌العمل را می‌آموزد و شما هم می‌توانید متوجه شوید قدرت کدام دستش بیشتر از دیگری است و با کدام دست راحت‌تر کار می‌کند.
 

گنجشکک اشی مشی

وقتی کودک نشسته یا خوابیده با این بازی شاد و خنده‌دار به سراغش بروید. انگشتان پا‌هایش را به نوبت بگیرید و شعر بخوانید: «این گنجشک اشی‌مشی رفت مغازه، این یکی موندش خونه، این یکی غذا خورد، این یکی هیچی نخورد، این یکی هم رفت و رفت و رفت تا رسید به خونه‌اش»، زمانی که جملات مربوط به انگشت کوچک‌تر را بیان می‌کنید، با انگشتان‌تان روی بدن او راه بروید تا به شکمش برسید. این بازی قلقلکی او را به وجد می‌آورد و هرگز از آن خسته نمی‌شود.

یکی از بهترین بازی‌ها برای زمان تعویض است، به خصوص که در این سن کودکان پر جنب و جوش هنگام تعویض پوشک دیگر آرام نمی‌مانند و برای فرار کردن تلاش می‌کنند. نوع دیگر این بازی همان «لی لی لی لی حوضک» است که می‌توانید با انگشتان دست انجام دهید.
 

۱۲ تا ۱۸ماه

نگاه کن، پیدا کن، مرتب کن

در این سن نوزاد ارتباط بین اجسام و اشکال را کشف می‌کند و تفاوت و اندازه‌ها برایش معنا پیدا می‌کنند. در این سن نوزادان انباشتن، مرتب کردن و پر و خالی کردن را دوست دارند. با توجه به این قضیه فقط کافی است یک جعبه که درش هم راحت باز و بسته می‌شود، مثل جعبه کفش به او بدهید و بعد نشان بدهید چطور اجسام را می‌تواند درون جعبه بگذارد و بیرون بیاورد.

به زودی خواهید دید که کودک شما ساعت‌ها بدون این‌که صدایش در بیاید مشغول بازی است. کیف هم یکی دیگر از وسایل سرگرم‌کننده برای نوزادان در این سن است. آن‌ها دوست دارند کیف بزرگ‌تر‌ها را بار‌ها و بار‌ها پر و خالی کنند، پس می‌توانید این بازی را با یک کیف هم انجام دهید.

وقتی کودک‌تان کمی مهارت پیدا کرد، این بازی را می‌توانید با اجسام یک شکل که در اندازه‌های مختلف هستند یا رنگ‌های مختلف دارند انجام دهید و مثلا از او بخواهید اول اجسام بزرگ‌تر را درون جعبه بگذارد و بعد اجسام کوچک‌تر را. به این صورت به مرور مفهوم بزرگ و کوچک و رنگ‌ها را هم در خلال این فعالیت مفرح یاد می‌گیرد.
 

مسابقه موانع

در این سن نوزاد شما ناگهان به یک کودک نوپای پر جنب و جوش و کنجکاو تبدیل شده، احتمالا تا حالا ایستادن را یاد گرفته و تلاش‌هایش را برای قدم برداشتن آغاز کرده، با بازی موانع می‌توانید او را در قدم برداشتن تشویق کنید و به تقویت این مهارت در او بپردازید.

در این بازی فقط کافی است تعدادی مانع مثل موبایل، تقویم جیبی، لباس مچاله شده یا هر چیز کوچک دیگری که به اندازه قدم‌هایش باشد سر راهش بگذارید و دستش را بگیرید و او را تشویق کنید تا پا‌هایش را بلند کرده و آن طرف مانع بگذارد.

این کار، قدم برداشتن را به او آموزش داده و باعث می‌شود در این کار به مهارت برسد. زمانی‌که قدم برداشتن را یاد گرفت می‌توانید همین بازی را با حلقه هولاهوپ تکرار کنید، به این صورت که حلقه هولاهوپ را در هوا و در فاصله کمی از زمین بگیرید تا کوچولوی‌تان قدم زنان از داخلش رد شود. 

اگر هنوز قدم برداشتن را بلد نیست و ترجیح می‌دهد با خزیدن و چهاردست و پا رفتن خودش را جابه‌جا کند باز هم می‌توانید بازی مشابهی را انجام دهید. تعدادی عروسک رنگارنگ و اسباب بازی بردارید، اولی را با فاصله کمی مقابل نوزاد بگذارید، وقتی برای برداشتن آن حرکت کرد، بعدی را در فاصله دورتری قرار بدهید و او را تشویق کنید برای گرفتنش جلو بیاید و بعد عروسک‌های بعدی را هم با فاصله‌های کم در طول مسیر قرار دهید تا نوزادتان برای برداشتنش جلو بیاید.

 توجه داشته باشید فاصله‌ها باید کم باشد، در غیر این صورت نوزاد ناامید شده و از تلاش دست بر می‌دارد. با این بازی عضلات شکم، پا‌ها و دست‌ها قوی می‌شوند و هرچه قوی‌تر باشند تلاش برای ایستادن و قدم برداشتن زود‌تر صورت خواهد گرفت.
 

۱۸ تا ۲۴

آب بازی

بچه‌ها آب بازی را در هر سنی که باشند دوست دارند، شاید از حمام کردن بدشان بیاید ولی آب بازی را دوست دارند، برای این‌که ساعت حمام هم ساعتی خوش و سرگرم‌کننده باشد می‌توانید بازی‌های مختلفی اختراع کنید. هر چه سبد و کاسه و اسباب بازی پلاستیکی دارید با خود به حمام بیاورید.

برخی از وسایل خانه برای بازی کردن در حمام مناسبند و کودک می‌تواند بار‌ها و بار‌ها آن‌ها را پر و خالی کرده و در حالی که سرگرم است شما هم تند و تند سر و بدنش را بشویید. قوطی‌های خالی شامپو هم برای بازی در حمام مناسبند.

یک قوطی را از آب پر کنید و برگردانید. به کودک نشان دهید که چطور قطره قطره آب از دهانه قوطی بیرون می‌ریزد و بعد قوطی را فشار دهید تا ببیند چه تغییری در جریان آب ایجاد شده. از او بخواهید انگشتش را روی دهانه قوطی بگذارد تا جلوی جریان آب را بگیرد. حتی می‌توانید چند سوراخ در قوطی ایجاد کنید تا با فشارهای دست کودک مانند یک دوش عمل کرده و بعد او اردک‌های پلاستیکی‌اش را حمام کند و شما هم او را بشویید.

سبدهای سوراخ سوراخ و شیاردار هم برای کودکان در حمام جالب هستند و آن‌ها می‌توانند ساعت‌ها با جریان آب از لابه‌لای سوراخ‌ها و شیار‌ها سرگرم شوند. تمام این‌ها بازی‌های مهیجی هستند که به کودک شما در کشف محیط اطرافش کمک می‌کند.
 

موسیقی، ریتم، هم آوازی

در این سن نوزادان بیشتر از آنچه فکر می‌کنید می‌فهمند، اما شاید نتوانند به خوبی دستورات و گفته‌ها را انجام ندهند. تقلید، مشخصه بارز این سن است. شما می‌توانید با صداهای مختلف او را تشویق به تقلید کنید و آوا‌ها را به او یاد دهید. مثلا یک صدای خنده‌دار یا مضحک ایجاد کنید تا او نظرش به شما جلب شود، بعد می‌بینید که او هم سعی در تقلید صدا دارد، یا عینا آن را تکرار می‌کند یا صدای جدید خودش را می‌سازد.

صدا و آوای بعدی را با توجه به آوایی که او تولید کرده ایجاد کنید و منتظر تقلید او باشید. در آخر متوجه می‌شوید که با هماهنگی هم دارید صدا تولید می‌کنید. می‌توانید با این آهنگ بالا و پایین بپرید و بازی کنید و قسمت‌هایی از تولید آن را هم به عهده کودک‌تان بگذارید و اجازه بدهید او هم در این آهنگ سهمی داشته باشد. این بازی را می‌توانید با شکلک‌های مختلف صورت هم امتحان کنید.

 منبع: مدرسه مامان ها



[موضوع : بازی وسرگرمی کودک]
[ سه شنبه 21 آبان 1392 ] [ 17:15 ] [ انسیه مامان امیرعلی ]
صفحه قبل 1 2 3 صفحه بعد
.: Weblog Themes By themzha :.

درباره وبلاگ

بسم الله الرحمن الرحیم ............................................انسیه مامان امیرعلی20سالمه این وبلاگوساختم تاهراطلاعاتی که خودم واسه تربیت پسرم کسب کردم واسه بقیه ماماناهم بزارم
آمار وبلاگ
آنلاین : 1
بازدید امروز : 7
بازدید دیروز : 12
بازدید هفته گذشته : 40
کل بازدید : 22297